Maigret en het drama in de rue lopert by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Tags: Maigret
ISBN: 9789022972670
Publisher: Bruna
Published: 1974-08-14T22:00:00+00:00

5

Bepaalde bijzonderheden van deze zaak hadden zich dieper dan andere in Maigrets geheugen gegrift en na verscheidene jaren herinnerde hij zich de geur en de smaak van de stortregen in de Rue Caulaincourt nog met dezelfde scherpte als de dingen uit zijn kinderjaren. Het was half zeven 's avonds en toen het begon te regenen bleef de zon, die al rood was en achter de daken wegzakte, schijnen; rondom naar de horizon toe bleef het licht aan de hemel gloeien, hier en daar zag men vensters die vlammend rood bleven alsof er een brand achter woedde terwijl een enkele parelgrijze wolk met lichtende randen, die in het midden nauwelijks donkerder was, boven die wijk dreef met de lichtheid van een ballon.

Het regende niet overal in Parijs en mevrouw Maigret vertelde haar man 's avonds dat er op de Boulevard Ri-chard-Lenoir geen druppel gevallen was. De druppels waren helderder, vloeibaarder als het ware, dan gewoonlijk en in het begin vormden ze grote zwarte ronde plekken op het stoffige plaveisel waar ze éen voor éen uiteenspatten.

Toen de commissaris naar boven keek, zag hij vier potten met geraniums in een vensterbank staan en er viel zo'n grote regendruppel op zijn voorhoofd dat het hem bijna pijn deed.

Het venster stond open, wat Maigret deed veronderstellen dat Annette al thuis was en hij ging het huis binnen, liep voorbij de loge, zocht tevergeefs naar de lift. Hij wilde de trap opgaan toen een deur achter hem open ging. Een stem die niet bijster vriendelijk klonk, vroeg:

-Waar gaat u heen?

Voor hem stond de conciërge die helemaal niet leek op de voorstelling die hij zich van haar gemaakt had uit het verhaal van Josset. Hij had gedacht dat ze van middelbare leeftijd was en er slordig uitzag. Maar het was een knappe vrouw van een jaar of dertig en ze zag er fris en aantrekkelijk uit. Alleen de stem paste daar niet bij, die klonk ordinair en snibbig.

-Naar juffrouw Duché, antwoordde hij beleefd.

-Die is nog niet thuis.

Later zou hij zich ook herinneren dat hij zich op datzelfde ogenblik afvroeg waarom sommige mensen direct bij de eerste kennismaking al, zonder blijkbare reden, zich zo onaangenaam voordoen.

-Het is toch wel zo ongeveer de tijd dat ze altijd thuiskomt, is het niet?

-Ze komt thuis en gaat uit als ze daar zin in heeft.

-Bent u degene die de krant opgebeld heeft?

Ze bleef in de deuropening staan zonder hem in de loge binnen te vragen.

-En wat dan nog? vroeg ze uitdagend.

-Ik ben van de politie.

-Dat weet ik. Ik herkende u wel. Ik ben niet bang voor' u.

-Toen meneer Duché hier gisteren kwam om zijn dochter op te zoeken, heeft hij u toen zijn naam genoemd?

-Hij is zelfs een kwartier in de loge blijven praten.

-Hij is dus eerst geweest toen zijn dochter nog niet thuis was? In de middag, veronderstel ik?

-Tegen vijven.

-Had u een brief naar Fontenay geschreven?

-Als ik dat gedaan had, dan zou ik mijn plicht gedaan hebben en dan zou dat niemand aangaan. Maar ik heb niet geschreven. Dat heeft de tante van de juffrouw gedaan.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.